PRZYGNIECONY

przygniata mnie smak kawy w ulubionym kubku

nie rozwiązuje problemów życia ni tęsknoty

a człowiek wciąż żyje i tęskni- do skutku

w marzeniu spełnienia najprawdziwszych potrzeb

przygniata mnie złych zdarzeń pochód nieustanny

ciągnący w stronę szańca – na którym mej flagi

spłowiały, postrzelany wciąż powiewa sztandar

zdarzeń codzienności niegasnącej walki

jedno o czym marzę

w trawach siąść spokojnie

złożyć broń wśród kwiatów

– wiatr łagodny, chwilą…

pocałunek złożyć

ciepłu dłoni twojej

i w owadzim gwarze

w sen z tobą – odpłynąć …

MP, 15.04.2025 r.